dōng冬jiāo郊
huáng黄wén文léi雷〔〔sòng宋dài代〕〕
dōng冬jiāo郊jiàn见chū初qíng晴,,kōng空lín林xī夕yáng阳ruǎn软。。
guī归niú牛wú无rén人qū驱,,yù欲shè涉xíng行zhuǎn转huǎn缓。。
xīn新gǎo藁míng明wū屋shān山,,shī失xǐ喜què鹊zhēng争huàn唤。。
jué绝shèng胜mén门wài外rén人,,liú流rǒng冗jí及suì岁luàn乱。。
冬郊。宋代。黄文雷。 冬郊见初晴,空林夕阳软。归牛无人驱,欲涉行转缓。新藁明屋山,失喜鹊争唤。绝胜门外人,流冗及岁乱。