wàng望chén尘
guō郭zhī之qí奇〔〔míng明dài代〕〕
yǐ倚rì日chū初néng能zǐ紫mò陌chí驰,,yīn因fēng风zhuǎn转yù欲bì碧kōng空chuī吹。。fēn分míng明rù入yǎn眼jīng惊xiāng相xiàng向,,shēn身jìn近qí其zhōng中què却bù不zhī知。。
望尘。明代。郭之奇。 倚日初能紫陌驰,因风转欲碧空吹。分明入眼惊相向,身近其中却不知。